Tenis seven biri olarak Federer’i sevmeyen az sayıda kişiden biriyimdir herhalde. Belki de gelmiş geçmiş en iyi tenis oyuncusu ona kimse bir şey diyemez zaten ama benim sevmeme nedenim başka. Adam hiç duygularını göstermiyor, bazılarına göre bu iyi bir özellik olsa da ben sporcunun duygusunu göstermeyen versiyonundan hiç zevk almıyorum. Bu baskebolcu için de geçerlidir, futbolcu için de. Robot değilsin ki kardeşim herkes biliyor senin de sinirlenip, korktuğunu zaman zaman, niye göstermekten bu kadar çekiniyorsun? Bütün maç boyunca aynı surat ifadesine sahip zerre kadar değişmiyor. Benim maç içinde konsantrasyonum bozulmaz havaları verse de maç zora girince saçmalıyor ama. Nadal’ı da sevmem mesela ama saygı duyarım ona en azından hırsı yüzünden. Hele maç boyunca hiç tepki vermeyip de şampiyon olunca yerlerde yuvarlanıp hüngür hüngür ağlamasını hiç anlamıyorum. Niye sıkar ki kendini bu kadar bir insan? Yaysana o tepkiyi maç boyunca. Bence sporcu dediğin sevinci de üzüntüsü de suratından anlaşılmalı. Sağ taraftaki Del-Piero resmine bakanlar ne demek istediğimi gayet iyi anlarlar. Bazen bu gösteriyi biraz abartsa da forza Safin diyerek yazıyı noktalayalım.
2 yorum:
zamanında kuerten-safin maçına tv'de rasgelmişliim olmasından olsa gerek federer'den ben de pek hazetmem, ama bu ikiliden biri erken veda etti diğeri de son demlerine yaklaşıyor, safin'in kariyerinin başlarındaki hızlı yükselişin yerini inişli çıkışlı bi grafikten sonra bi düşüş almış durumda son 4 senedir, eksikliğini safina kapatıyor ama, seviniyoruz biz de :)
Safin kafa olarak kendini toplasa aslında çok şey başaracağına inanıyorum ben ama yapamıyor işte, Safina'dan ders alması lazım bu konuda.
Yorum Gönder