Sonunda çıldırma günü geldi çattı. Çok fazla bir şey yazmayacağım daha çok resimlere yer vereceğim çünkü bu resimler zaten her şeyi yeterince anlatıyor, sadece teşekkür etmek istiyorum. Bunca zorluğa rağmen bir takımın nasıl olması gerektiğini bize gösteren Cevat Hoca’sından Servet’ine kadar herkese teşekkür ediyorum. Daha önce burda yazdığım gibi endüstriyel futbolda paranın pulun, yabancı oyuncunun, transferin, stadın yanında “takım ruhu”nun çok daha güçlü bir silah olduğunu bir kere daha kanıtladıkları ve beni yanıltmadıkları için. Hepinize teşekkürler aslanlar! Bir de bu başlığın üstüne şu videoyu izlemeden olmaz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder